Search
  • Tim Peeters

Rit 5: Lunneville – Port-Sur-Saone

Gisteren de wekker voor, vandaag iedereen te vroeg wakker. We geraken op kruissnelheid blijkbaar. Ik had de ganse nacht gedroomd over Chiara, was 3 jaar geleden natuurlijk de week/dagen voor het de uitvaartdienst was.


Weer een groot bord muesli met banaan binnengespeeld, koffietje “dabei” en al 2 morgenden na mekaar vers geperst appelsiensap gekregen. Toppers toch, de Mil en de Sooi.


Teruggereden waar ik daags ervoor was gestopt en vertrokken met mouwstukken en overjasje, was me nog net iets te koud. Dit veranderde al snel, mede ook door de beklimmingen misschien.

Ik weet niet hoe of wat maar door een passage (4,5km lang) door het “Forest de Charmes” kreeg ik een enorme boost. Eerste waar ik aandacht was weer Chiara die met haar charme alles kreeg opgelost. Als we ergens waren en we hadden iets nodig of we moesten iets weten dan waren haar woorden “zal ik dat eens gaan vragen aan die mensen” terwijl ze hoofd schuin hield en met haar ogen knipperde. Ook op school loste bevrijdde ze zich meermaals uit netelige situaties op die manier. Of vraag maar eens aan moeke Bos, die heeft ze honderden keren rond haar vinger gewonden. Maar ik moet het haar nageven, ze kreeg meer gedaan van mensen dan eender wie die ik in m’n leven al heb gekend.


Na 35km door dorpjes en landelijke wegen kwam ik de mobilhome tegen, dit zou later vandaag weer duren tot kilometer 99. De mannen waren water gaan kopen, een beetje verloren gereden en volgens hen reed ik vandaag te snel waardoor ze steeds een paar dorpen achter mij stonden te wachten op iemand die er 20 minuten daarvoor al was geweest. Zo kan je lang wachten natuurlijk.

Normaal moest ik vandaag 109km doen, maar ik voelde me zo sterk vandaag (eindelijk volledig van het griepje verlost) dat ik besloot om er 125km van te maken. Bleek dat ik dan net tussen 2 campings in zou stoppen en we ofwel 15km terug of 15km verder moesten en morgenvroeg weer terug om daar te starten. Benen waren nog steeds in orde, dus doorgereden tot er 141km op de teller stonden.

Nog steeds met dat “Charme” woud in m’n hoofd voelde ik Chiara voor de eerste keer “echt” heel dicht bij mij vandaag, op mijn schouder mee fantaseren en filosoferen over het leven.


Na de zoektocht naar de goed verstopte camping een beetje gerust, douchen... en dan de fantastische wok gegeten die de Sooi had klaargemaakt.

Nu onder een stralend zonnetje nog even genieten en rusten op ons terras terwijl de mannen “ene gaan drinken” in’t dorp. Al twijfelen ze nog want vlak naast de camping is zo meteen een voetbalmatch en er is een grote kantine. DILEMMA


Ik ga goed rusten, morgen wordt er tegen de middag regen voorspeld. De batterijen moeten dus weer volledig worden opgeladen.

Iedereen enorm bedankt voor de steun tot nu toe, super om al die berichten te lezen, al kan ik niet op alles antwoorden.


Ik kijk ook enorm uit naar de komst van Niki en m’n meisjes volgende week.


Vlinderse groeten,

Tim
















101 views
logo Willier.JPG

© 2019 by Tim Peeters

  • White Facebook Icon
  • Dood of de Gladiolen